شاید رسیده  به این خانه پای تو

یا نه ,پریده دلم در هوای تو

سیمرغ های خیالت نشسته اند 

امشب کنار خیالم به جای تو

گفتم بهانه نکن دیر می شود

دل دل نمی کند آن دل برای تو

بت های خانه ی من را شکسته ای 

باید دوباره بمیرد ,خدای تو

گفتی مرا به خودت مبتلا نکن

باور نمی کنی شده ام مبتلای تو

نفرین به جای محبت سزای من

عشقی به وسعت دنیا, سزای تو

امشب دوباره گناهی نوشته ام

بی شک رسیده به این خانه پای تو