سه شعر با موضوع كوچه از كودكان اسفراين

زهرا محمد پور:سوم راهنمايي

می نشینم لب پنجره

 کوچه را می نگرم

کوچه خالی است

کوچه تاریک است

اژدهای شب کوچه را فرو برده است..


زهرا مسلمي: پنجم ابتدايي

کوچه ما نام یک شهید است

کوچه بوی لاله می دهد

کوچه در سکوت پنهان است

این کوچه کی باز می شود..


مرجان حسن زاده: پنجم ابتدايي

در میان کوچه ای باریک

در میان کوچه ای ساکت

در میان کوچه هایی که طلوع و غروبش از شاخه ها عبور می کند

درمیان کوچه هایی که دیوارهایش پر از پرسش است

زندگی کرده ام

آه کوچه باریک

آه کوچه تاریک..

منبع:وبلاگ ادبيات كودك و نوجوان اسفراين

سكينه نودهي

نقطه اي سياه شده ام

در تابلوي نقاشي اش

 سالهاي عقاب بودنم را

به لقاي ماندنم ، بخشيده ام..

حسن ابراهيم زاده

چــــــه اتّفـاق غـــــريبي در اين ديار افــتاد        

                                       كه گل به جرم قشنگي به دست خار افتاد

       و بلبلي كه دلـــــش از بــــــهار گلگون بود      

                                       قـــــفس به دوش پی باغ و نوبهار افتاد

    دلي كه از ملكـوتـــش يقــــين هــويدا بود    

                                        اســــير شك شد و در بنــــد انتــظار افتاد

         كسي كه نان شبش را به خون دل مي خورد        

                                       براي گريه فـــــروشي به احتـــــكار افتاد

               شـــــبان وادي ايـــــمن ز گــلّه غافل شد             

                                        عصــاي معجزه هايش به دست مار افتاد

         زبان عشـــق بريدند و گوش خــود را هم      

                                       شـــــب خماري از آنجا به چشم يار افتاد

              آهــــاي شـــيخ عباشوخ مفـــتي الفتوي            

                                       رســـــاله ات ز دهان شــــراب خوار افتاد

              فــضول امر و به معـــروف و نهي از منكر          

                                        به عشــــق خورده گرفت و از اعتبار افتاد

       " و من كه شهره ي شهرم به عشق ورزيدن "  

                                         كه از ســــــپيدي چشــــــمان روزگار افتاد

           دلم پياله شـرابي است لب به لب دستت      

                                       آهــــاي حضــرت ساقي، نگاهدار ، افتاد

يوسفعلي يوسف نژاد

آن شاخه ی رز که خیس باران شده بود

در پرده ی اشک باز پنهان شده بود

کافر صفتانه آسمان هم آن روز

با مقنعه ی ابر مسلمان شده بود

موسي الرضا بهنام فر

نگران من نباش

تو راه خودت را برو

من بارها این راه را برگشته ام..