و باز هم ستاره و هواي خواندن غزل

تفالي به حافظ و خداي خواندن غزل

تمام پيكرم سكوت و نيتي به نام دل

و من بگوش مي شوم براي خواندن غزل

چه حسن مطلعي خدا!هميشه حسن تو فزون

و محو مي شوي تو در فضاي خواندن غزل

چه چشم و قد وقامتي كه دل ربوده از همه

و مي برد مرا زخود صداي خواندن غزل

در عمق جان و دل من نشست اين غزل و شد

تمام دل تمام جان فداي خواندن غزل

تورا به جان اين غزل دوباره هم بيا بخوان

كه باز هم ستاره و هواي خواندن غزل