اسطوره ی معاصر بعد از هزاره ها

گاهی بیا به خلوت سرد ستاره ها

غمگین مباش، اخر این شب از ان توست

پیچیده در صلابت اوج مناره ها

ارامش تغزل چشمت چرا شدست

ارزانی مصاحبت سنگواره ها؟

ای بارش مدام تبسم به روی شهر

تکرار کن طراوت خود را دوباره ها

مثل پرنده باش در این ابی وسیع

چرخی بزن فراتر از اوج نظاره ها

و.....