حجمی شبیه هیچ،

نقشی نیفتاده

 در دل یک سنگ،

مردی که نبود و

 صخره بود و 

پای سفت کرده بود

زندگی را به تمسخر آفتاب و آب،

ایمان آورد

به دستان معجزه گری

که شراب بوسه بر سنگ می چشاند.

 

بشارت بادتان

 کوه های پرغرور زمین

که در اندرونتان

مردانی به نطفه نشسته اند

که جهان میلادشان را

به بوسه ای جشن خواهد گرفت